Η σκέψη και η φιλοσοφία του Πυθαγόρα επηρέασαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν την παγκόσμια πνευματική και φιλοσοφική εξέλιξη. Αν και δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο εντούτοις από τους μαθητές του διασώθηκαν μεγάλα αποσπάσματα της διδασκαλίας του.

Ο Πυθαγόρας γεννήθηκε στην Σάμο. Πατέρας του ήταν ο Μνήσαρχος και μητέρα του η Πυθαΐς. Είχε δασκάλους του τον Βίαντα, τον Πριηνέα και το Θαλή τον Μιλήσιο, δύο από τους επτά σοφούς του αρχαίου κόσμου. Με σύσταση του τύραννου της Σάμου Πολυκράτη μετέβη στην Αίγυπτο και επισκέφτηκε τον Φαραώ της Αιγύπτου Άμασι. Εκεί έμαθε την αιγυπτιακή γλώσσα και γνώρισε τα αιγυπτιακά μυστήρια.

Επόμενος σταθμός του ήταν η Κρήτη και τόπος προορισμού του το Ιδαίον Άνδρον, μυστηριακός χώρος της περιοχής. Η Βαβυλώνα, η Μεσοποταμία και - κατά κάποιους ιστορικούς - η Ινδία, ήταν οι τόποι που επισκέφθηκε αμέσως μετά ο Μέγας Μυσταγωγός.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ινδός φιλόσοφος Όσσο, ο Πυθαγόρας ήταν ο μόνος "φωτισμένος", ο οποίος ενώ είχε ήδη εκθεωθεί, συνέχισε να διδάσκεται και να γνωρίζει τις διδασκαλίες των άλλων σοφών της γης.

Έγινε μαθητής του Φερεδύκη στην Λέσβο και του Αναξαγόρα στην Μίλητο και τέλος επέστρεψε στην πατρίδα του την Σάμο, όπου ίδρυσε φιλοσοφική σχολή, το Ημικύκλιο. Η Σικελία, η Σύβαρης, ο Τάραντας και ο Κρότωνας ήταν οι επόμενοι τόποι επίσκεψης για τον μεγάλο φιλόσοφο. Στον Κρότωνα ίδρυσε νέα φιλοσοφική σχολή, το Ομακοείο. Ο Πυθαγόρας μετείχε στα κοινά της πόλης του Κρότωνα, προτείνοντας σύστημα διακυβέρνησης με την συμμετοχή των σοφότερων και χρηστότερων πολιτών, που θα αναδεικνύονταν μέσα από συνεχείς δοκιμασίες.

Οι πολιτικό του αντίπαλοι με αρχηγό τον Κύλωνα, διοργάνωσαν κίνημα εναντίον των Πυθαγορείων το 504 π.Χ. και ο Πυθαγόρας αναγκάστηκε να καταφύγει στο Μεγαπόντιο, όπου λίγο αργότερα πέθανε.